Wetenschapsjournaliste Linda Geddes het slachtoffer van AI-ondersteunde oplichting

De Britse wetenschapsjournaliste Linda Geddes heeft beschreven hoe een oplichter haar naam gebruikte om verhalen aan te bieden bij grote publicaties en een artikel onder haar naam liet verschijnen in de New York Post. In een relaas in de eerste persoon, gepubliceerd op 17 oktober 2026, zegt Geddes dat veel van de nepvoorstellen tekenen vertoonden van AI-ondersteund schrijfwerk.

De zaak kwam aan het licht toen een vriend die als redacteur bij Nature werkt, Geddes vroeg of zij collega's benaderde met voorstellen. Dat was niet zo. Iemand die een e-mailadres gebruikte dat niet van haar was, had redacteuren van Nature, Science, Nature Medicine en Nature Health benaderd en verwees naar haar eerdere werk om geloofwaardig over te komen. Het voorstel aan Science werd afgewezen.

Geddes hoorde later van het stuk in de New York Post toen een LinkedIn-gebruiker haar bedankte omdat hij of zij in een artikel over "chronoworking" was opgenomen, de praktijk om werk te organiseren rond het eigen biologische klokritme. Met die persoon had ze nooit gesproken. Volgens Geddes waren de citaten, afgezien van één e-mailinterview, zonder bronvermelding overgenomen uit eerder gepubliceerde artikelen. Een woordvoerder van de New York Post zei dat het artikel is verwijderd, intern is beoordeeld en is doorverwezen naar de bevoegde autoriteiten.

Een mogelijke tweede oplichter

Los daarvan deed iemand zich voor als Caroline Williams, een voormalige collega van Geddes, en wist een redacteur van Science over te halen een artikel in haar naam te laten schrijven en publiceren, waarvoor ongeveer 1.000 dollar werd betaald. Toen Geddes het adres van de nepgebruiker door de accountherstelfunctie van Outlook.com haalde, kwam een gedeeltelijk verborgen Gmail-hersteladres naar voren. Een redacteur van Science had een overeenkomend patroon gevonden dat aan het valse account van Williams was gekoppeld, wat wijst op een verband tussen de twee zaken.

Simon Miller, directeur beleid, strategie en communicatie bij de Britse fraudepreventiedienst Cifas, noemde de zaak ongewoon kleinschalig voor fraude, die doorgaans op geïndustrialiseerde methoden steunt. Toch waarschuwde hij: "AI stelt criminelen in staat om in ongekend tempo en op ongekende schaal geavanceerde nepidentiteiten te creëren."

Een breder patroon van gestolen namen

Prof. Eric Topol van het Scripps Institute zei dat hij in april 2026 zijn naam aantrof op een wetenschappelijk artikel waarvan hij niets wist, en dat er op Amazon minstens twaalf boeken onder zijn naam worden verkocht die hij niet heeft geschreven. Leslie McIntosh van Digital Science zei dat gerespecteerde namen soms zonder toestemming worden toegevoegd aan artikelen of valse tijdschriften om geloofwaardigheid te lenen en publicatiekosten te innen.

Jamie Collier van Google Threat Intelligence zei dat criminelen gestolen identiteiten hebben gebruikt om remote banen te bemachtigen, waarbij grote taalmodellen overtuigende cv's en verzonnen ervaring opleveren, en dat aanvallers al live deepfakes testen om videogesprekken te doorstaan. De Society of Authors en de Writers' Guild of Great Britain hebben ook gewaarschuwd voor steeds geavanceerdere oplichterij waarbij literair agenten en uitgevers worden nagebootst.